చీకటి దుప్పటి
కన్నులు రెండూ చీకటి దుప్పటిలో దాచుకున్నాను
కప్పలబెకబెకలూ,కీచురాళ్ళరొదా
కలిపురుషుడి కాలి గజ్జల చప్పుడే అనుకున్నాను
నన్ను ప్రేమించానని నువ్వన్నప్పుడు
ప్రకాశానికి దిగ్గురని తలయెత్తే నాపౌరుషం
నన్ను నేనే ప్రేమించుకోవాలని శాసించినప్పుడు
వుప్పొంగాల్సిన నాహృదయం చప్పున చల్లారిపోయింది
అతిశయము ధుఖపుంజాలతో వింజామరలువీస్తూంటే
, పిరికితనము స్నేహితములో శత్రుత్వాన్ని వెతుకుతోంది.
ప్రేమా ఆమెని వార్తాకధనాలలో కనుగొన్నావా?
ఆదమరచి నిద్రించే ప్రకృతిఒడిలో చిత్రితమయ్యావా?
లేక రైళ్ళల్లోనో కారు మైళ్ళల్లోనో జనసంద్రంలోనో
తళుక్కున మెరసి, మరుగయ్యే
పరిమళాలలో కొసరువెయ్యబడ్డావా?
అందుకునే అందమైన మనసే
పరిహసించబడుతున్నప్పుడు
మాట గొంతు పెగిలి మన్నించని
నన్ను చూసి పరివ్యాప్తమైన
నీ విశాలత చిన్నబోయింది కదూ? Dr. క్రిష్ణ గారి సౌజన్యంతో
No comments:
Post a Comment