నొసట మూడు విబూతి రేకలు

నొసట మూడు విబూతి రేకలు
పిలకనెడి తల కొత్తెము
బుజమున గావంచ నెంచ
కడు బారెడు అంగ వస్త్రమండ్రు
మెడన ముప్పేటల తాడుజందె మండ్రు
కలికెము వేసిన అగపడని కోపము
కడు ప్రశాంత వదనము
ఎవ్వైరనుండనోపతడు
జగముల చదవనెంచిన
నిజరూప ధారి బాపడు
అయ్యా ఆశలకు అక్కరలేదు
మాసికల చిరు పంచె
మంచి మంత్రము మనసును,
గుండెల గడియల కవలనుంచ
మరి మాటలు మాత్రము
 పంటి కింది తీపి పాటలు
ఒకచో జందెము వడుకు
కొండొకచోట కాయ కష్టము చేయు
కరువన్నది ఎరగడు
బిక్ష పాత్ర అక్షయము కద
అడవులన్న జంకు లెదు
భూతముల మైత్రి నెరుపును
పంచ భూతాత్ముడనని ఎంచి.
కౌపీనమె కడుపెన్నిధి
క్షీర నీర న్యాయమున
సమాజ సంధికి బీజమతడు
ఒకనాటి మా తండ్రి కొసరు రూపిది
నేటి కాలపు అన్న దమ్ములు
చేతిరేకలు మసి బారినవయ్యో
శంకరుని మరచి కింకరత్వము
గ్రుచ్చి బిగి యార కౌగలింతురు.


తమ్ములార బొట్టులేక
మొగము చిన్నబోవు
పగలు చీకటి మాయ,
వెలుగు కాదది రగులు
రాగద్వేషముల జోలలూగు
శరీరము వ్యక్తి కాదు
బొంది స్వర్గమున జొరనేరదు
తిలకమో నొసట పుండ్రములొ
 పొసగ బాపడ నిన్ను తట్టిలేపు.
చీకటి మాటు మాయనుండి