మాటకి మాట తెగులు తెలుగు తేట మాట

ఎదుట ఎక్కిరింతకి తొలగిపోతా తలవన్చుకు

చిన్న పెద్ద తేడా నిన్నా మొన్నటిముచ్చట చిన్న

మాట అన్నది ఎవరన్నది కన్నుల చాటుమాట

గుప్పిటి చాటున యిమిడే గుండెల్లో

విప్పుడు పడని మాటల సుడి గుండం

మనసు తలవంచి గుండెని కెలుకుతుంది

తనలో'తనే'మాట, ప్రతిమాట

తప్పెక్కడని తప్పుకోలేని ప్రశ్నలు!

తప్పించుకోడానికి తలతిక్క మనసు,

'అయ్యిందేదోఅయ్యింది ముందుకుపోదాం,

అయినా ఉన్న పొద్దు ఉండిపోయేదేమీకాదు

నిన్నా నేడూవేరూ, నిజమూ నీడా వేరూ'

అంటూ, నన్నుసముదాయిస్తోంది.

సరే, 'నాకు నే'నంటే ఎవరు?,

సందేహం నా'కేవచ్చిందా?

"నన్ను నే నిజమనే నిప్పులో

కన్ను మూయకుండా విప్పుకోవాలి,

వుల్లి పొరల్లా ఎన్ని నేనులో

కాదు ఎన్ని 'నావి'లో" 'నేను'లు

అన్నీ అవ్యక్తంగా వ్యక్తులే.

విడివిడిగా దండలో పూవులూ,

పనస పండులో బొమ్మరాళ్ళూ,

ఇవన్నీ తలపుల విత్తులా?

తలిచేది 'తల కావేరీ వేరే'

వేరు పాదు కొంటుంది.

విశ్వమంతా వ్యాపించి,

విహరించే వృక్షమవుతుంది.

తల లోంచి పూచే విషయాలు

ప్రణవ ప్రళయాంతర వ్యాపకాాలు

వేరు తెగే లోపల కోరికలు

విరుచుకు పడుతూనే వుంటాయి.

మాటలు 'మనలో మాటగా'

విరిగే అలలే., నురగలు కక్కుతాయి.

కరుణామృతం, కాలుష్య విషం

కల గలుపులే, కలుపు తలపులే.

మననంలో మాటలు స్నానమాడి,

మౌనాన్ని మన్నిస్తే, యోగంలో

ఆత్మీయత వడపోతై

ఆత్మావిష్కరణమౌతుంది.